Strasznie szkoda mi tancerzy, ktorzy towarzyszyli MJ w przygotowywaniu tournee "This is it". Nie wyobrazam sobie jak musieli byc rozczarowani gdy koncert nie doszedl do skutku, chociaz pewnie sama praca z MJ byla dla nich przezyciem jedynym w swoim rodzaju.

Mowcie co chcecie, ale gdyby ten koncert sie odbyl, bylby zapewne show'em wszechczasow. Az mnie ciarki przechodzily jak patrzylam na uklady choreograficzne, scenografie i efekty specjalne.

Perfekcja w kazdym calu.

I sam Krol, mimo groteskowego wygladu - wyjatkowy, a nawet (nigdy bym siebie nie podjerzewala ze to powiem) momentami bardzo sexy. Az szlag czlowieka trafia, ze nie zostal taki, jakim go matka natura stworzyla.

W kolko dziwie sie tym samym rzeczom, nie moge sie do nich przyzwyczaic, ani ich zrozumiec. Na przyklad tego, ze w szkolce cyrkowej, do ktorej chodzi Oli co tydzien spotykam tych samych rodzicow, ktorzy z uporem maniaka mijaja mnie w korytarzu gapiac sie tepo przed siebie i nie mowiac "dzien dobry". Nawet jak sie przeciskamy przez te same drzwi - ani pary z geby nie puszcza. Ani sie nie usmiechna.

Skad sie w tych ludziach bierze tyle zlej energii - przeciez to miejsce, gdzie dzieciaki swietnie sie bawia, skacza nam po grzbietach i robia fikolki, a mamusie zamiast tez sie wyluzowac i smiac jak dzieci, chodza spiete z grymasem na twarzy i zgarbionymi plecami.

Albo na przyklad wczoraj: siedze sobie po poludniu w lokalnej tawernie, przy stoliku obok rodzinka z dwojka dzieci. Mlodsze w wysokim krzeselku odwraca sie i zagaduje mojego towarzysza i mnie, w sobie tylko zrozumialym jezyku babibaba dadadada? Ma przy tym tak powazna mine, ze czuje sie zobowiazana odpowiedziec na zadane pytanie :) Pokladamy sie ze smiechu. Mamusia rzuca mi pare spojrzen i nerwowo przysuwa dziecko do stolu, bez cienia usmiechu na twarzy. Jezus Maryja... Czy ja mam trzecie oko albo sumiasty was i lysa glace, zeby sie mnie bac?